Kraj: Włochy
Włoskie regiony winiarskie
ABRUZJA
APULIA
BASILIKATA
EMILIA-ROMANIA
FRIULI-WENECJA JULIJSKA
KALABRIA
KAMPANIA
LATIUM
LIGURIA
LOMBARDIA
MOLISE
PIEMONT
SARDYNIA
SYCYLIA
TOSKANIA
TRYDENT-GÓRNA ADYGA
WENECJA/VENETO
UMBRIA
VALLE D'AOSTA
Włochy to bezdyskusyjnie potęga winiarska Europy. Jej wielkość opiera się nie tylko na liczbach, ale przede wszystkim na mentalności producentów, ich skłonności do eksperymentowania i potrzeba ciągłych poszukiwań często wbrew skostniałym przepisom. Najsłynniejsze włoskie wina często są sklasyfikowane przez system kontroli jakości jako vini da tavola - Tignanello jest chyba najlepszym tego przykładem.
Mocna pozycja włoskiego winiarstwa opiera się na systemie kontroli jakości - DOC(Denominacione di Origine Controllata),- stworzonym w 1963 roku na wzór francuskiego AOC.
O ile Francuzi poprawili jakości win, to Włosi raczej skodyfikowali stan istniejący, promując z jednej strony masową produkcję, z drugiej zaś ugruntowyjąc różnorodność włoskiego winiarstwa.
Wielu producentów wyłamało się jednak z tego systemu tworząc wina nieszablonowe, wymuszając tym samym kolejne jego zmiany. W ten sposób pojawiły się we włoskim systemie DOC nowe kategorie: w 1980 DOCG, w 1992 IgT.
Struktura kontroli jakości:
Rozróżnia się dwie kategorie win szlachetnych - DOCG oraz DOC
i dwie kategorie win stołowych - IgT i VdT
najwyższe, prestiżowe oznaczenie, stworzone dla ochrony najlepszych producentów. Jest przyznawane winom spełniającym określone warunki co do pochodzenia, wydajności z ha., sposobu wytwarzania. Wina DOCG są poddawane obowiązkowej analizie. Obecnie do kategorii DOCG jest zaliczanych 21 regionów.

wyszukaj wino
wina na skróty
Gambero Rosso
Decanter
BB

- system ocen winnic przyjęty przez Marka Bieńczyka i Wojciech Bońkowskiego, autorów pierwszego polskiego przewodnika po świecie win (na razie tylko europejskim). 1 - 3 gwiazdek.
- oznaczenie winnic z uprawą organiczną lub biodynamiczną, wypromowaną we Francji, a coraz szerzej stosowaną w całej Europie.